Sebepler Manzumesi

ŞİİR - SEVGİ SEVİM

 

Bazı anlar vardır

Hayatın kalesidir bir nevi

Yeniden ayaklanır kalbinde

Yaşanmışlıkların ve yaşanacakların tüm sıkıntısıyla

Ve sabrın;

Hırpalanmış, örselenmiş umuttur

Duayı özler avuçlarında

Sevgi ise dünyaya sırtını dönmüş

Aya yüzünü çevirmiş

Aceleciliğiyle savrulan insanın umudu.

 

Hayat bu ya

Gün gelir ağladıkların güldüklerin,

Güldüklerin ağladıkların oluverir.

Lâkin şunu gönlüne iyice bellet!

Sırrının esenliği ruhunun can evi ise Rabbin,

"Sebepleri, ve gönlüne yük bildiklerini,

Hatrı için terk ettiğin gün,

Perdesiz ve sebepsiz ayân olur,

Aynan olur dertlere deva cemaliyle"

Ne garip ki bazı cümleler;

Zamanın süzgecinden geçmeden

Yaşanmışlığın rüzgarına dokunmadan

Ulaşmıyor kalbimize.

 

 

Bir kapı aralığından

Yol buldu bu cümleler kalbime

Duydum, itaat ettim

Yaşaya yaşaya idrak ettim

İdrak ettikten sonra başlar yolculuk

Yolun başında anladım ki

O cümleler teselli niyetiyle dile gelmemiş

Ondan duyduğum ne varsa

Onun hayatına da dokunup

Öylece  varmıştı dilinin ucuna.

Artık ilahi hükme sarılmıştım sarılmasına da

Söz gönül evini terk edeli çok olmuştu

O dünya gözüyle hiç olmamıştı

Bana öğrettikleriyle

Bir ömre bedel bir kaç cümlesiyle

Yerini hakikate bırakarak,

Çıkmıştı aradan.

Çünkü o aramızda dövünen,

Şeffaf bir perde, kırık bir dal

Var edilmiş vesileler silsilesi

İzaha susamış,

Vaktine esir sebepler manzumesi.

 

Ben bilmezden önce bilmişti o kimliğini,

Ve bildiklerinin gereğini yapıp,

Bilmeden belki de bir gönle rotasını bildirmişti.

 

Hayat taze bir mahcubiyet şimdi,

Geç kalmış bir teşekkür

Doğru bildiğini ıskalamış

Hakikate tutulmuş

Kabahatini anlamış

Uslanmaz bir çocuk bu gönül şimdi.

İletişime geç: dergi@seferidergisi.com

seferidergisi@gmail.com

Bizi TakipEdin

Tasarım  I  Adnan Tanır